Σήμερα είναι του Αγίου Φανουρίου. Και όπως κάθε χρόνο, φανουρόπιτες μπαίνουν στους φούρνους με την ελπίδα να φανερωθεί κάτι χαμένο.
Άλλος έχασε τα κλειδιά του. Άλλος ένα κόσμημα. Άλλος ψάχνει τον έρωτα της ζωής του.
Ο Έλληνας φορολογούμενος πάλι έχει πιο ταπεινές απαιτήσεις.
Ψάχνει τον μισθό του.
Τον είδε τελευταία φορά κάπου στις αρχές του μήνα. Μετά πέρασε από το σούπερ μάρκετ, πλήρωσε ρεύμα, βενζίνη, νοίκι και έκτοτε αγνοείται.
Και επειδή πλησιάζει η ΔΕΘ, ίσως φέτος πρέπει να φτιάξουμε μια μεγάλη, πανελλαδική φανουρόπιτα.
Άγιε Φανούριε, φανέρωσέ μας λοιπόν τα μέτρα.
Γιατί ακούμε ότι έρχονται.
Μειώσεις φόρων, ενίσχυση εισοδήματος, μέτρα για την ακρίβεια, στήριξη της μεσαίας τάξης. Το κυβερνητικό πακέτο βρίσκεται στην τελική ευθεία και οι προσδοκίες έχουν ήδη αρχίσει να φουσκώνουν.
Η μεσαία τάξη, βέβαια, ακούει εδώ και χρόνια ότι θα στηριχθεί τόσο πολύ, που κάποια στιγμή θα πρέπει να της εξηγήσει κάποιος πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η στήριξη για να πάει να σταθεί επάνω της.
Μπορεί να είναι πίσω από τον καναπέ.
Μπορεί μαζί με εκείνο το ευρώ που είχαμε αφήσει «για ώρα ανάγκης».
Μπορεί να χρειάζεται φανουρόπιτα.
Και φέτος οι πληροφορίες λένε πως το πακέτο θα απευθύνεται σε αρκετές κοινωνικές ομάδες. Μισθωτούς, συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες.
Μάλιστα, η κυβερνητική λογική φαίνεται να είναι απλή: να κλείσουν όσο γίνεται περισσότερες κοινωνικές πληγές πριν από τη ΔΕΘ.
Λογικό.
Γιατί αν ανοίξεις πολλές πληγές μαζί, στο τέλος δεν ξέρεις αν χρειάζεσαι οικονομικό επιτελείο ή φαρμακείο.
Βέβαια, η ΔΕΘ έχει τη δική της παράδοση. Κάθε Σεπτέμβρη η Θεσσαλονίκη γεμίζει υποσχέσεις, πακέτα, εξαγγελίες, οδικούς χάρτες και αριθμούς με πολλά μηδενικά.
ΣΧΟΛΙΑ