Ρεπορτάζ: Αλίκη Γεωργοπούλου
Ένα τραπέζι, μερικά ζάρια, κάρτες, μινιατούρες και, κυρίως, άνθρωποι που κάθονται ο ένας απέναντι από τον άλλον.
Το VOLITICS επισκέφθηκε τον χώρο του συλλόγου στον Βόλο, γνώρισε από κοντά τη λειτουργία του και συνομίλησε με τους υπεύθυνους, Δημήτρη Θεοδωρακάκη και Βασίλη Μίλτο, για την πορεία της κοινότητας, τα παιχνίδια που έχουν κερδίσει το ενδιαφέρον του κόσμου και τα σχέδια για το 3ο μεγάλο φεστιβάλ.
Η ιστορία του συλλόγου επιτραπέζιων παιχνιδιών ξεκινά το 2019, όταν η εναλλακτική ψυχαγωγία στην περιοχή ήταν ακόμη αρκετά περιορισμένη.
Όπως εξηγούν οι Δημήτρης Θεοδωρακάκης και Βασίλης Μίλτος, η αρχική ιδέα βασίστηκε στη φιλοσοφία των gaming groups του εξωτερικού, όπου αντίστοιχες κοινότητες λειτουργούν ως σταθερά σημεία συνάντησης, παιχνιδιού και κοινωνικοποίησης.
Επιστρέφοντας στον Βόλο, η απουσία ενός τέτοιου χώρου έγινε γρήγορα εμφανής.
Και κάπως έτσι, πέντε άνθρωποι αποφάσισαν, αντί να περιμένουν να δημιουργηθεί κάτι, να το δημιουργήσουν οι ίδιοι.
Στην αρχή όλα λειτουργούσαν πιο ανεπίσημα, με διαδικτυακές επαφές, chat και αυθόρμητες συναντήσεις. Η παρέα όμως μεγάλωσε και μαζί της μεγάλωσε και η ανάγκη για κάτι πιο οργανωμένο.
Ο σύλλογος απέκτησε επίσημη υπόσταση, δική του στέγη και σταδιακά άρχισε να ανοίγεται περισσότερο στην πόλη.
Από έναν αρχικό πυρήνα περίπου 20 ανθρώπων, σήμερα αριθμεί περίπου 50 ενεργά μέλη.
Και, όπως όλα δείχνουν, το ταμπλό έχει ακόμη χώρο.
Ένας χώρος που δεν λειτουργεί με… κάρτα παρουσίας
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο χώρος δεν ακολουθεί ένα αυστηρό ωράριο τύπου «09:00-17:00 και καλή σας μέρα».
Η λειτουργία του προσαρμόζεται στις ανάγκες των ίδιων των μελών. Αρκετοί διαθέτουν κλειδιά και συντονίζονται καθημερινά μέσα από ομαδικές συνομιλίες.
Στην πράξη, ο χώρος είναι ανοιχτός σχεδόν κάθε ημέρα και για πολλές ώρες, χωρίς όμως να υπάρχει εγγυημένη παρουσία από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Όποιος θέλει να επισκεφθεί τη λέσχη μπορεί είτε να δοκιμάσει την τύχη του περνώντας απ’ έξω, είτε, πιο πρακτικά, να στείλει μήνυμα μέσω Instagram και Facebook ή να χρησιμοποιήσει την ανοιχτή ομάδα στο Viber.
Εκεί τα μέλη συνεννοούνται, οργανώνουν παρέες και αποφασίζουν τι θα πέσει στο τραπέζι.
Κυριολεκτικά.
Από το Catan μέχρι το Warhammer 40,000
Και τι ακριβώς παίζεται εκεί;
Σχεδόν τα πάντα.
Στα ράφια υπάρχουν κλασικά και στρατηγικά επιτραπέζια, μικρά και μεγάλα παιχνίδια παρέας, αλλά και τίτλοι που μπορούν να παιχτούν ακόμη και solo.
Ιδιαίτερα δημοφιλή είναι τα παιχνίδια ρόλων, όπως το D&D, τα RPGs και φυσικά τα tabletop wargames.
Εκεί το πράγμα γίνεται λίγο πιο… σοβαρό.
Το wargaming συνδέεται άμεσα με τον μοντελισμό, καθώς οι παίκτες βάφουν τις δικές τους μινιατούρες, δημιουργούν terrains και στήνουν ολόκληρα πεδία μάχης πριν καν αρχίσει το παιχνίδι.
Το Warhammer 40,000 αποτελεί μία από τις σταθερές και πιο δημοφιλείς επιλογές όσων ασχολούνται με το συγκεκριμένο χόμπι.
Για τους φίλους του D&D υπάρχει μάλιστα ξεχωριστό, πιο απομονωμένο δωμάτιο στον επάνω όροφο, ώστε η παρέα να μπορεί να παίξει χωρίς τον θόρυβο των υπόλοιπων τραπεζιών.
Στα πιο κλασικά επιτραπέζια, οι επιλογές αλλάζουν ανάλογα με το πόσο θέλει κανείς να… κάψει εγκέφαλο.
Για πιο χαλαρές παρέες υπάρχει το Catan.
Για όσους θέλουν περισσότερη στρατηγική, τίτλοι όπως το Brass Birmingham ανεβάζουν αρκετά τον βαθμό δυσκολίας.
Και φυσικά υπάρχουν τα party games, γιατί όταν μαζευτούν επτά και οκτώ άτομα, κάποια στιγμή η υψηλή στρατηγική δίνει τη θέση της στο χάος.
Τα επιτραπέζια δεν είναι μόνο για παιδιά
Ένας από τους βασικούς στόχους του συλλόγου είναι να καταρρίψει ίσως το πιο επίμονο στερεότυπο γύρω από τα επιτραπέζια παιχνίδια: ότι αποτελούν δραστηριότητα αποκλειστικά για παιδιά.
Στην πραγματικότητα, η πλειονότητα όσων συμμετέχουν είναι ενήλικες, από φοιτητές μέχρι ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.
Τα ανήλικα παιδιά μπορούν να επισκέπτονται τον χώρο μόνο με συνοδεία γονέα και δεν μπορούν να εγγράφονται ως μέλη, με εξαίρεση εφήβους 16 και 17 ετών με τη σχετική γονική συναίνεση.
Η δημιουργία ενός ανεξάρτητου χώρου έγινε ακόμη πιο σημαντική μετά το κλείσιμο αρκετών παλιότερων στεκιών, καφετεριών και internet café όπου συγκεντρώνονταν οι παρέες.
Για τα μέλη του συλλόγου, το παιχνίδι είναι η αφορμή.
Η κοινότητα είναι το πραγματικό ζητούμενο.
Γιατί είναι άλλο να παίζεις συνεχώς Warhammer με τους ίδιους δύο ανθρώπους και άλλο να υπάρχει γύρω σου μια παρέα που συζητά το παιχνίδι, ανταλλάσσει ιδέες, οργανώνει συναντήσεις και σε κάνει να ασχολείσαι ακόμη περισσότερο.
Ο σύλλογος λειτουργεί απολύτως μη κερδοσκοπικά και όλα τα έσοδα επιστρέφουν στη συντήρηση και τη βελτίωση του χώρου και των δραστηριοτήτων του.
Μια μικρή «αποτοξίνωση» από τις οθόνες
Η σύγκριση με τα videogames είναι σχεδόν αναπόφευκτη.
Τα videogames μπορούν να προσφέρουν εντυπωσιακά γραφικά, τεράστιους ψηφιακούς κόσμους και επικοινωνία με ανθρώπους που βρίσκονται ακόμη και στην άλλη άκρη του πλανήτη.
Το επιτραπέζιο όμως έχει κάτι πολύ πιο απλό: τον άλλον ακριβώς απέναντί σου.
Την κουβέντα.
Το γέλιο.
Τα πειράγματα.
Τη διαφωνία για το αν πράγματι έπρεπε να κάνεις αυτή την κίνηση ή απλώς κατέστρεψες όλο το παιχνίδι.
ΣΧΟΛΙΑ