Υπάρχουν, όμως, συγκεκριμένα στοιχεία που επιβάλλουν μια ευρύτερη συζήτηση. Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών ανακοίνωσε ότι κατά την αυτοψία εντοπίστηκαν δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης, των οποίων η εγκατάσταση δεν επιτρεπόταν στα συγκεκριμένα ιατρεία. Διευκρίνισε επίσης ότι είχαν πραγματοποιηθεί έλεγχοι το 2024 και το 2025, χωρίς τότε να εντοπιστούν αυτά τα μηχανήματα.
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι απλώς αν ένας χώρος ελέγχθηκε κάποτε. Είναι πώς εξασφαλίζεται ότι όσα γίνονται μέσα του εξακολουθούν να αντιστοιχούν σε όσα επιτρέπεται να γίνονται.
Στην ίδια ανακοίνωση, ο πρόεδρος του ΙΣΑ καλεί τους πολίτες «να επιλέγουν με προσοχή τις ιατρικές δομές στις οποίες απευθύνονται». Σωστά. Αλλά η προσεκτική επιλογή χρειάζεται διαθέσιμη πληροφόρηση, όχι μαντικές ικανότητες.
Πριν πούμε «ναι», να ξέρουμε σε τι λέμε «ναι»
Τι ακριβώς μας προτείνεται; Για ποιον λόγο; Ποια είναι τα αναμενόμενα οφέλη, ποιοι οι κίνδυνοι και ποιες οι εναλλακτικές; Ποιος θα πραγματοποιήσει την πράξη και είναι ο συγκεκριμένος χώρος κατάλληλος και αδειοδοτημένος γι’ αυτήν;
Αυτές οι ερωτήσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αυτονόητες, όχι ως προσβολή του επαγγελματία. Η ακριβή διεύθυνση, η εντυπωσιακή διακόσμηση και μια θεραπεία με εντυπωσιακό όνομα δεν πρέπει να παίρνουν τη θέση των απαντήσεων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ασθενής οφείλει να γίνει γιατρός, επιθεωρητής ή ερευνητής. Ούτε ότι ένας άνθρωπος που υπέστη βλάβη ευθύνεται επειδή «δεν πρόσεξε». Η ενημερωμένη επιλογή είναι δικαίωμα του ασθενούς — όχι άλλοθι για να μεταφερθεί πάνω του η ευθύνη των επαγγελματιών και των ελεγκτικών αρχών.
ΣΧΟΛΙΑ