Αν έχεις μεγαλώσει στον Βόλο ή έχεις ζήσει αρκετό καιρό εδώ, ξέρεις ότι το:

«Πάμε για έναν καφέ;»

δεν σημαίνει πάντα αυτό που νομίζεις.

Μπορεί να είναι απλώς ο πρόλογος μιας εξόδου που θα τελειώσει πολλές ώρες αργότερα.

Και το ωραίο είναι ότι κανείς δεν την οργανώνει πραγματικά.

Απλώς συμβαίνει.

Όλα ξεκινούν στον Άγιο Νικόλαο

Η κλασική αρχή.

Απογευματάκι, καφές, παρέα και η γνωστή κουβέντα:

«Τι θα κάνουμε μετά;»

Κανείς δεν ξέρει.

Κανείς δεν έχει πρόγραμμα.

Και φυσικά όλοι λένε ότι σήμερα θα είναι χαλαρά.

Ο Άγιος Νικόλαος είναι το σημείο συνάντησης, το σημείο όπου βρίσκεις την παρέα σου και ταυτόχρονα πετυχαίνεις άλλες τρεις παρέες που γνωρίζεις.

«Εσείς τι θα κάνετε μετά;»

Και κάπου εκεί αρχίζει να γράφεται το πρόγραμμα μόνο του.

Μετά τον καφέ, ένα τσίπουρο επιβάλλεται

Γιατί είσαι στον Βόλο.

Και το «πάμε για ένα τσιπουράκι;» είναι από τις προτάσεις που δύσκολα απορρίπτονται.

Κάθεστε.

Έρχεται το τσίπουρο.

Έρχεται ο μεζές.

Και η παρέα αρχίζει να χαλαρώνει πραγματικά.

Το ένα γίνεται δύο.

Το δύο γίνεται «άντε άλλο ένα».

Και ξαφνικά κανείς δεν μιλάει πλέον για το ότι θα γυρίσει σπίτι νωρίς.

Γιατί η βραδιά μόλις ξεκίνησε.

Και μετά… ένα κρασάκι στα Παλιά

Κάπου εκεί χρειάζεται αλλαγή σκηνικού.

«Να πάμε στα Παλιά για ένα κρασί;»

Ακούγεται λογικό.

Και είναι.

Μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι αυτό το «ένα κρασί» έχει πολύ μεγαλύτερες φιλοδοξίες.

Τα Παλιά γεμίζουν παρέες, οι γνωστοί εμφανίζονται ο ένας μετά τον άλλο και η αρχική τετράδα μπορεί πολύ εύκολα να γίνει ολόκληρη ομάδα.

Κάποιος έρχεται «μόνο για λίγο».

Κάποιος φέρνει δύο φίλους.

Κάποιος πετυχαίνει γνωστούς.

Και φυσικά ακούγεται η ερώτηση:

«Μετά πού;»

Γιατί ναι.

Υπάρχει και μετά.

Κλαμπ ή μπουζούκια; Εκεί αποφασίζει η βραδιά

Από αυτό το σημείο και μετά δεν υπάρχει σταθερό πρόγραμμα.

Εξαρτάται από την παρέα.

Άλλοι θα θέλουν κλαμπ.

Άλλοι θα πουν:

«Πάμε μπουζούκια;»

Και το περίεργο είναι ότι, όσο αργά κι αν είναι, εκείνη τη στιγμή κανείς δεν φαίνεται κουρασμένος.

Ο άνθρωπος που πριν λίγες ώρες έλεγε ότι «δεν θα κάτσει πολύ» τώρα είναι πρώτος στην πίστα.

Κάποιος τραγουδάει.

Κάποιος χορεύει.

Κάποιος έχει εξαφανιστεί εδώ και είκοσι λεπτά αλλά όλοι ξέρουν ότι κάπου εκεί βρίσκεται.

Και κάθε φορά που κάποιος λέει:

«Άντε, να φύγουμε;»

θα υπάρχει ένας άλλος που θα απαντήσει:

«Τώρα; Κάτσε λίγο ακόμα».

Και μετά έρχεται το πραγματικά βολιώτικο φινάλε