Από τα θετικά σχόλια για τις επαφές του με τη νεότερη γενιά της ΝΔ μέχρι τις αναφορές σε ενδεχόμενη επιστροφή του στη Βουλή, ο Κωνσταντίνος Μαραβέγιας αντιμετωπίζεται τελευταία με ιδιαίτερη θέρμη. Και κάπου εδώ γεννιέται μια εύλογη απορία: μήπως κάτι κάνει καλά;

Μήπως κάποιοι αρχίζουν να αναγνωρίζουν τη δυναμική του; Μήπως, αναζητώντας την επόμενη ημέρα στη Μαγνησία, κοιτούν πλέον προς πρόσωπα που δεν βρίσκονται σήμερα στα βουλευτικά έδρανα; Ή μήπως οι προσδοκίες που επενδύθηκαν αλλού δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα;

Γιατί τα αξιώματα δημιουργούν προσδοκίες, αλλά δεν τις εκπληρώνουν από μόνα τους. Ούτε οι υψηλές γνωριμίες αποτελούν απάντηση στο ερώτημα τι κερδίζει τελικά ο τόπος. Κάποια στιγμή, η συζήτηση φεύγει από το «ποιος έχει ποια θέση» και φτάνει στο «ποιος μπορεί να κάνει τη διαφορά».

Σε αυτή τη συζήτηση, λοιπόν, ίσως ο Μαραβέγιας να αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Όχι επειδή μερικά καλά δημοσιεύματα εξασφαλίζουν μια πολιτική επιστροφή, αλλά επειδή ενδέχεται να αποτυπώνουν μια διάθεση επανεκτίμησης.

Τα υπόλοιπα θα κριθούν στην πράξη και, όταν έρθει η ώρα, στην κάλπη. Προς το παρόν, έχει ενδιαφέρον ποιοι αρχίζουν να τον υπολογίζουν. Και ακόμη μεγαλύτερο, ποιοι θα προτιμούσαν να μη χρειαστεί.