Το 2010, στις πρώτες εκλογές για την αιρετή Περιφέρεια Θεσσαλίας, αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα και να διεκδικήσει τη θέση του Περιφερειάρχη. Το αποτέλεσμα ήταν μόλις 2,72%, ένα ποσοστό που για πολλούς θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά για οποιαδήποτε νέα μεγάλη πολιτική φιλοδοξία. Ο Κουρέτας όμως δεν εγκατέλειψε την αυτοδιοίκηση, αλλά παρέμεινε στο περιφερειακό σκηνικό, διατήρησε την παρουσία του και συνέχισε να συνδέει το όνομά του τόσο με τα ζητήματα της Θεσσαλίας όσο και με το επιστημονικό και ακαδημαϊκό του έργο.
Στα χρόνια που ακολούθησαν η πολιτική του πορεία δεν υπήρξε απολύτως γραμμική. Υπήρξαν συνεργασίες, αποστάσεις, διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις και περίοδοι κατά τις οποίες δεν φαινόταν καθόλου βέβαιο ότι θα επιστρέψει ως βασικός διεκδικητής της Περιφέρειας. Ωστόσο, το σημαντικό είναι ότι δεν απομακρύνθηκε από τη δημόσια ζωή της Θεσσαλίας και δεν έπαψε να καλλιεργεί μια παρουσία που, έστω και χωρίς μεγάλα ποσοστά, του επέτρεπε να παραμένει αναγνωρίσιμος και ενεργός.
Το 2019 και μια ήττα που δεν έγινε τέλος
Το 2019 επέστρεψε ξανά ως υποψήφιος Περιφερειάρχης, αυτή τη φορά απέναντι σε έναν Κώστα Αγοραστό που έμοιαζε εξαιρετικά ισχυρός και ο οποίος τελικά κέρδισε από τον πρώτο γύρο με ποσοστό πάνω από 55%. Ο Κουρέτας περιορίστηκε λίγο πάνω από το 5%, αποτέλεσμα που και πάλι δεν μπορούσε να θεωρηθεί προάγγελος μιας μελλοντικής κατάκτησης της Περιφέρειας, ενώ η απόσταση από τον τότε Περιφερειάρχη ήταν τόσο μεγάλη ώστε η ανατροπή μέσα σε μόλις μία τετραετία θα έμοιαζε σχεδόν αδιανόητη.
Κι όμως, ίσως ακριβώς εκεί βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία αυτής της ιστορίας. Μετά το 2019 ο Κουρέτας δεν εξαφανίστηκε μέχρι να ξαναέρθουν οι εκλογές, ούτε αντιμετώπισε την υποψηφιότητά του ως μια προσωπική παρένθεση. Παρέμεινε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, συνέχισε να τοποθετείται δημόσια, να ασκεί κριτική και να παρεμβαίνει σε ζητήματα της Θεσσαλίας, διατηρώντας έτσι μια σταθερή παρουσία σε έναν χώρο όπου ο Κώστας Αγοραστός φαινόταν επί χρόνια κυρίαρχος.
Το 2019, λοιπόν, μπορεί να ήταν μια καθαρή εκλογική ήττα, αλλά δεν υπήρξε πολιτικό τέλος. Τέσσερα χρόνια αργότερα θα αποδεικνυόταν ότι η διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που χάνει και σε κάποιον που εξαφανίζεται μετά την ήττα του μπορεί να είναι καθοριστική.
Το 2023 άρχισε να αλλάζει το παιχνίδι
Όταν ξεκίνησε η νέα εκλογική χρονιά, ο Κώστας Αγοραστός παρέμενε το μεγάλο φαβορί, καθώς διοικούσε τη Θεσσαλία για περισσότερα από δώδεκα χρόνια, είχε κερδίσει τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και διέθετε τόσο το πλεονέκτημα της αναγνωρισιμότητας όσο και έναν ισχυρό αυτοδιοικητικό μηχανισμό σε ολόκληρη την Περιφέρεια. Ο Κουρέτας ξεκινούσε και πάλι από σαφώς χαμηλότερη αφετηρία, όμως αυτή τη φορά υπήρχαν δύο σημαντικές διαφορές.
Η πρώτη ήταν ότι η υποψηφιότητά του κατάφερε να συγκεντρώσει την πολιτική στήριξη τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, περιορίζοντας σημαντικά τον κατακερματισμό του χώρου απέναντι στον Αγοραστό και μετατρέποντας τον Κουρέτα από έναν υποψήφιο μικρότερης παράταξης σε έναν πραγματικό διεκδικητή της Περιφέρειας. Η δεύτερη και πολύ πιο καθοριστική αλλαγή δεν προήλθε όμως από τα κόμματα, αλλά από όσα συνέβησαν στη Θεσσαλία λίγες εβδομάδες πριν από τις κάλπες.
Η κακοκαιρία Daniel άλλαξε ολόκληρη την πολιτική συζήτηση
Τον Σεπτέμβριο του 2023 η Θεσσαλία χτυπήθηκε από την καταστροφική κακοκαιρία Daniel, με πλημμυρισμένα χωριά, τεράστιες ζημιές στις καλλιέργειες, κατεστραμμένες υποδομές και ανθρώπους που μέσα σε ελάχιστες ώρες είδαν τις περιουσίες και την καθημερινότητά τους να ανατρέπονται. Το μέγεθος της καταστροφής άλλαξε ουσιαστικά και την ίδια την προεκλογική συζήτηση, η οποία πλέον δεν περιστρεφόταν τόσο γύρω από όσα είχαν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, αλλά γύρω από όσα δεν είχαν γίνει, γύρω από την αντιπλημμυρική προστασία, την Πολιτική Προστασία, την προετοιμασία των μηχανισμών και τελικά γύρω από την αποτελεσματικότητα της διοίκησης της Περιφέρειας.
Ύστερα από περισσότερα από δώδεκα χρόνια στην εξουσία, ο Κώστας Αγοραστός βρέθηκε αναπόφευκτα στο κέντρο αυτής της κριτικής και για πρώτη φορά η πολυετής παρουσία του, που μέχρι τότε αποτελούσε μεγάλο εκλογικό πλεονέκτημα, μπορούσε πλέον να λειτουργήσει και αντίστροφα. Ένα κομμάτι της κοινωνίας άρχισε να αντιμετωπίζει την αναμέτρηση όχι απλώς ως επιλογή ανάμεσα σε δύο πρόσωπα, αλλά ως ερώτημα για το αν είχε έρθει η στιγμή να αλλάξει η διοίκηση της Θεσσαλίας.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο ο Κουρέτας βρέθηκε στην κατάλληλη θέση, όχι ως ένας άγνωστος υποψήφιος που εμφανίστηκε ξαφνικά μέσα στην καταστροφή, αλλά ως ένας άνθρωπος που είχε ήδη χρόνια παρουσίας στην Περιφέρεια, γνώριζε τον μηχανισμό της αυτοδιοίκησης και μπορούσε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως μια διαφορετική πρόταση διοίκησης.
Η πρώτη Κυριακή έσπασε την εικόνα του ανίκητου
Στον πρώτο γύρο ο Κώστας Αγοραστός παρέμεινε πρώτος με περίπου 41%, όμως για πρώτη φορά έπειτα από χρόνια δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την εκλογή από την πρώτη Κυριακή. Ο Δημήτρης Κουρέτας είχε φτάσει πλέον περίπου στο 34%, ένα ποσοστό εντυπωσιακό αν συγκριθεί με το λίγο πάνω από 5% που είχε πάρει μόλις τέσσερα χρόνια νωρίτερα, αλλά ακόμη σημαντικότερο ήταν το ψυχολογικό μήνυμα που προέκυψε από την κάλπη.
Ο Αγοραστός δεν έμοιαζε πλέον ανίκητος και η εκλογική μάχη είχε μετατραπεί ξαφνικά σε πραγματικό ντέρμπι. Από τη στιγμή που το αποτέλεσμα οδηγήθηκε σε δεύτερο γύρο, η λογική της αναμέτρησης άλλαξε, καθώς οι ψηφοφόροι των μικρότερων συνδυασμών δεν καλούνταν πλέον να επιλέξουν ανάμεσα σε πολλές διαφορετικές πολιτικές προτάσεις, αλλά ουσιαστικά να απαντήσουν σε ένα πολύ πιο απλό δίλημμα: συνέχιση της ίδιας διοίκησης ή αλλαγή.
ΣΧΟΛΙΑ