Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε παρέας που όλα αλλάζουν.

Μέχρι χθες κανονίζατε έξοδο σε δύο λεπτά.

«Πού είστε;»

«Κατεβαίνουμε».

Τέλος.

Σήμερα χρειάζεται συνεννόηση ημερών.

Και κάπου ανάμεσα στις σχέσεις, στα «έχουμε κανονίσει» και στα «θα δούμε», έχει μείνει ένας άνθρωπος μόνος του να ρωτάει στο group:

«Ρε παιδιά, απόψε τι κάνουμε;»

Σιωπή.

Όταν το group chat έχει μετατραπεί σε ημερολόγιο ζευγαριών

Σάββατο απόγευμα.

Στέλνεις:

«Έξω σήμερα;»

Ο πρώτος απαντά:

«Δεν μπορώ, έχουμε κανονίσει φαγητό».

Ο δεύτερος:

«Θα πάμε κάπου με τη Μαρία».

Ο τρίτος βάζει reaction καρδούλα και τίποτα άλλο.

Και τότε καταλαβαίνεις ότι το group της παρέας έχει αλλάξει χρήση.

Δεν είναι πλέον για να κανονίζετε έξοδο.

Είναι για να ενημερώνεσαι γιατί κανείς δεν μπορεί να βγει μαζί σου.

Η φράση που φοβάται κάθε single φίλος: «Έλα κι εσύ μαζί μας»

Κάποιος τελικά σε λυπάται.

«Αν θες, έλα μαζί μας».

Μαζί σας.

Εσύ.

Και το ζευγάρι.

Αρχικά λες:

«Ε, ναι, γιατί όχι;»

Και μετά βρίσκεσαι να κάθεσαι απέναντι από δύο ανθρώπους που συζητούν αν χρειάζονται καινούργιο τραπεζάκι σαλονιού.

Προσπαθείς να συμμετέχεις.

«Εγώ λέω ξύλινο».

Κανείς δεν σου ζήτησε γνώμη.

Δέκα λεπτά αργότερα κρατάνε χέρια και εσύ κοιτάς το κινητό σου με την προσήλωση χρηματιστή την ημέρα του κραχ.

Τελικά, ίσως μπορούσες και μόνος σου.

Το Σάββατο αρχίζει να γίνεται επικίνδυνα ήσυχο

Είναι 21:30.

Έχεις κάνει μπάνιο.

Έχεις ντυθεί.

Έχεις βάλει και άρωμα, για να καταλάβουμε το μέγεθος της αισιοδοξίας.

Και κανείς δεν είναι διαθέσιμος.

Αρχίζεις να σκέφτεσαι:

«Εντάξει, θα κάτσω σπίτι».

Το Netflix σε κοιτάζει.

Εσύ κοιτάζεις το Netflix.

Και κάπου από έξω ακούς κόσμο να ετοιμάζεται να βγει.

Όχι.

Δεν θα πάει έτσι το βράδυ.

Ήρθε η ώρα να κατεβάσεις και άλλον κόσμο από το ράφι

Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε όταν μια παρέα αλλάζει.

Συνεχίζουμε να περιμένουμε μόνο τους ίδιους ανθρώπους.

Άνοιξε λίγο τον κύκλο.

Εκείνος ο παλιός συμμαθητής που λέτε έξι μήνες «πρέπει να τα πούμε»;

Στείλε.

Ο συμφοιτητής που πετυχαίνεις συνέχεια αλλά δεν έχετε βγει ποτέ;

Στείλε.

Ο συνάδελφος που κάθε Παρασκευή λέει «αν κανονίσετε κάτι, πείτε»;

Πες του.

Στη χειρότερη δεν θα μπορεί.

Στην καλύτερη, μόλις έφτιαξες άλλη παρέα για Σάββατο.

Και δεν χρειάζεται να καταργήσεις την παλιά.

Οι παρέες, ευτυχώς, δεν έχουν πλαφόν.

Και αν κατέβεις μόνος για έναν καφέ ή ποτό;

Για πολλούς αυτή η πρόταση ακούγεται σχεδόν απαγορευμένη.

«Μόνος μου;»

Ναι.

Μόνος σου.

Δεν σημαίνει ότι εγκαταλείφθηκες από την κοινωνία.

Σημαίνει απλώς ότι ήθελες να βγεις και δεν περίμενες να ευθυγραμμιστούν έξι διαφορετικά προγράμματα.

Μπορείς να κάτσεις για καφέ, να περπατήσεις, να πιεις ένα ποτό ή να παρακολουθήσεις κάτι που σε ενδιαφέρει.

Και υπάρχει και μια παράξενη πιθανότητα:

να περάσεις καλά χωρίς να χρειάζεται να συνεννοηθείς με κανέναν.

Ακραία πράγματα.

Το «θα έρθουμε μετά» δεν σημαίνει πάντα ότι θα έρθουν μετά