Στις πρώτες γνωριμίες στη σχολή, οι ερωτήσεις είναι απλές.

«Πώς σε λένε; Τι έτος είσαι; Από πού είσαι;»

Μέχρι που κάποιος απαντάει «Βόλος».

Αρχικά δεν δίνεις σημασία. Λίγους καφέδες αργότερα, όμως, έχεις ενημερωθεί για το τοπικό ποδόσφαιρο, έχεις ακούσει παράπονα για τον Μπέο και ξέρεις ότι το τσίπουρο χωρίς μεζέ δεν είναι απλώς απογοήτευση. Είναι θέμα αρχής.

Γιατί ο Βολιώτης μπορεί να φύγει για σπουδές. Τον Βόλο, όμως, τον παίρνει μαζί του.

1. Ο οπαδός: Νίκη ή Ολυμπιακός, να τα ξεκαθαρίζουμε αυτά

Η κουβέντα ξεκινάει αθώα.

«Εσύ τι ομάδα είσαι;»

Αν σου πει «Νίκη», ετοιμάσου να μάθεις όσα δεν ήξερες ότι χρειαζόταν να γνωρίζεις για τη Νίκη Βόλου.

Αν σου πει «Ολυμπιακός» και απαντήσεις χαρούμενος «κι εγώ!», μην πανηγυρίσεις ακόμη.

«Βόλου λέω».

Ακολουθεί η απαραίτητη διευκρίνιση, μια σύντομη ιστορική αναδρομή που καθόλου σύντομη δεν θα αποδειχθεί και η εξήγηση του γιατί αυτά δεν πρέπει να τα μπερδεύουμε.

Κι αν στην παρέα υπάρχουν Βολιώτες και από τις δύο πλευρές, εσύ απλώς άνοιξες μια σακούλα πατατάκια.

Εκείνοι άνοιξαν αθλητική εκπομπή.

2. Ο «καλά, μεζέ δεν φέρνετε με το τσίπουρο;»

Πρώτη έξοδος με τη φοιτητική παρέα. Παραγγέλνει ένα τσίπουρο.

Έρχεται το ποτήρι. Έρχεται ο πάγος. Έρχεται κι ένα μπολάκι ξηροί καρποί.

Περιμένει.

Συνεχίζει να περιμένει.

Κάποια στιγμή κοιτάζει γύρω του με την έκφραση ανθρώπου που παρέλαβε παραγγελία με τα μισά πράγματα.

«Συγγνώμη, μεζέ δεν φέρνετε;»

«Μπορείτε να παραγγείλετε από τον κατάλογο».

Σιωπή.

«Δηλαδή το τσίπουρο το φέρνετε έτσι; Μόνο του;»

Από εκείνη τη στιγμή η παρέα παρακολουθεί δωρεάν διάλεξη για το πώς πρέπει να σερβίρεται το τσίπουρο.

Δεν τον πείραξαν τα φιστίκια. Τον πείραξε η φιλοσοφία.

3. Ο Βολιώτης που βρίζει τον Μπέο ακόμη κι από άλλη πόλη

Μπορεί να συζητάτε για το λεωφορείο που άργησε. Για ένα πεζοδρόμιο. Για το ότι δεν βρίσκετε να παρκάρετε.

Κάπου, κάπως, θα ακουστεί:

«Καλά, μη μου αρχίζεις τώρα για τον Μπέο…»

Κανείς δεν του άρχισε για τον Μπέο.

Δεν πειράζει. Θα αρχίσει μόνος του.

Ανοίγει το κινητό, ψάχνει εκείνο το βίντεο που «πρέπει οπωσδήποτε να δείτε» και η συζήτηση παίρνει κατεύθυνση από την οποία δύσκολα επιστρέφει.

Εσύ ακόμη δεν έχεις μάθει πού είναι η γραμματεία της σχολής. Για τα δικά του παράπονα από τον Βόλο, όμως, είσαι πλήρως ενημερωμένος.

Πήγες για καφέ με συμφοιτητές. Βρέθηκες σε έκτακτο δημοτικό συμβούλιο.

4. Ο «σαν τον Βόλο δεν έχει»

Ωραία η πόλη όπου σπουδάζει. Δεν λέει.

«Αλλά σαν τον Βόλο δεν έχει».

Βρήκατε ωραίο μέρος για φαγητό;

«Καλό, αλλά να σας πάω εγώ στον Βόλο».

Κάνατε ωραία βόλτα;

«Ναι, αλλά εμείς έχουμε και θάλασσα και βουνό».

Περάσατε καταπληκτικά το Σαββατοκύριακο;

«Στον Βόλο να δείτε».

Δεν υπάρχει σύγκριση που να μην μπορεί να κερδίσει η γενέτειρά του. Ακόμη κι αν πριν από δέκα λεπτά παραπονιόταν ότι εκεί συναντάει διαρκώς τους ίδιους ανθρώπους.

Αυτός επιτρέπεται να το λέει. Εσύ πρόσεχε.

Πέρασε σε άλλη πόλη. Δεν σημαίνει ότι την ενέκρινε κιόλας.

5. Ο «Νέα Ιωνία. Όχι Βόλος»

Η γνωριμία εξελίσσεται κάπως έτσι:

«Από πού είσαι;»

«Νέα Ιωνία».

«Α, Αθήνα!»

«Όχι, Μαγνησίας».

«Α, Βόλο δηλαδή».

Μικρή παύση.

«Νέα Ιωνία».

Για εσένα ήταν μια απλή ερώτηση καταγωγής. Για εκείνον είναι σημαντικό να καταγραφεί σωστά η απάντηση.

Δεν αποκλείεται αργότερα να μπει πρώτος στη συζήτηση για το πόσο ωραίος είναι ο Βόλος. Όταν, όμως, τον συστήσεις σε καινούργια παρέα, καλό είναι να έχεις κρατήσει σημειώσεις.