Στον χώρο της Υγείας οι περισσότεροι γιατροί επιλέγουν τη σιωπή. Όχι επειδή δεν βλέπουν τα προβλήματα, αλλά επειδή γνωρίζουν ότι κάθε δημόσια τοποθέτηση μπορεί να έχει κόστος.

Ο Γιώργος Ρήγας, αντίθετα, έχει επιλέξει πολλές φορές να εκφράζεται δημόσια. Μέσα από τις αναρτήσεις του δεν περιορίζεται στην περιγραφή της καθημερινότητας ενός ογκολόγου, αλλά ανοίγει μια συζήτηση για τη λειτουργία του Νοσοκομείου Βόλου, τις ελλείψεις προσωπικού και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ογκολογικοί ασθενείς.

Κάποιοι συμφωνούν μαζί του και κάποιοι διαφωνούν. Αυτό είναι αναμενόμενο. Εκείνο όμως που δύσκολα αμφισβητείται είναι ότι εδώ και χρόνια το Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Βόλου βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης λόγω υποστελέχωσης και λειτουργικών προβλημάτων. Οι ίδιες οι ανακοινώσεις εργαζομένων και οι δημόσιες παρεμβάσεις φορέων δείχνουν ότι τα ζητήματα αυτά δεν είναι καινούργια.

Ίσως λοιπόν το πραγματικό ερώτημα να μην είναι αν ο Γιώργος Ρήγας έχει δίκιο σε κάθε δημόσια παρέμβασή του. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν η τοπική κοινωνία μπορεί να αγνοήσει έναν γιατρό που έχει συνδέσει μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του πορείας με την ογκολογική περίθαλψη στον Βόλο και συνεχίζει να παρεμβαίνει δημόσια για ζητήματα που θεωρεί κρίσιμα.

Σε μια εποχή όπου πολλοί επιλέγουν να μη συγκρουστούν, η δημόσια έκθεση έχει κόστος. Όποιος μιλά δημόσια εκτίθεται σε κριτική και αντίλογο. Αυτό όμως αποτελεί και στοιχείο της δημόσιας λογοδοσίας.