Ούτε ο ίδιος ούτε εκπρόσωπός του. Και κάπου εδώ σηκώνεται το φρύδι. Διότι μιλάμε για εν ενεργεία βουλευτή της παράταξης, στην εκδήλωση της οργάνωσης του νομού του.

Αν στο επόμενο ψηφοδέλτιο υπήρχε ξανά το όνομά του, θα απουσίαζε και ο ίδιος και κάθε εκπρόσωπός του; Ή θα είχε βρεθεί ένας τρόπος να δηλώσει παρουσία;

Ο ίδιος, πάντως, όταν ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στο επόμενο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στη Μαγνησία, φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι θα συνεχίσει μέχρι το τέλος της θητείας του και θα δώσει ενεργά τον αγώνα για την παράταξη. Το είχε υπογραμμίσει εκείνο το «ενεργά».

Μόνο που το «ενεργά» κάπως δυσκολεύεται να συναντηθεί με το «ούτε εκπρόσωπος».

Μπορεί να υπήρχε κώλυμα· τον λόγο της απουσίας του δεν τον γνωρίζουμε. Η πολιτική απορία, όμως, παραμένει. Γιατί η σχέση με μια παράταξη δοκιμάζεται ακριβώς όταν η προσπάθεια δεν μεταφράζεται σε προσωπικούς σταυρούς. Εκεί φαίνεται πόσο βάρος έχει η συλλογική υπόθεση και πόσο η ατομική προοπτική.

Αν κάτι έχει αλλάξει στη σχέση του με τη ΝΔ, ας το πει καθαρά. Αν πάλι θεωρεί ότι ο δικός του πολιτικός αγώνας έχει ολοκληρωθεί, τότε η κουβέντα φτάνει αναπόφευκτα και στην έδρα: μήπως θα ήταν συνεπέστερο να την αφήσει;

Γιατί η απόφαση να μη ζητήσεις ξανά την ψήφο των πολιτών δεν κλείνει τον λογαριασμό με εκείνους που σου την έδωσαν ήδη. Αυτούς συνεχίζεις να τους εκπροσωπείς. Και τον λόγο που έδωσες συνεχίζεις να τον χρωστάς.

Ο προσωπικός σταυρός μπορεί να βγήκε από τον σχεδιασμό. Η συνέπεια, πάντως, δεν παίρνει πρόωρη σύνταξη.