Γράφει ο Νίκος Τινός
Σήμερα στα λιμάνια γίνεται το αδιαχώρητο.
Γεμάτα πλοία, γεμάτα λιμάνια και μια χώρα που κάθε Αύγουστο μοιάζει να μετακομίζει στα νησιά. Μόνο που πίσω από την εικόνα υπάρχει και η άλλη Ελλάδα: εκείνη που φέτος κοιτάζει τις διακοπές περισσότερο στις φωτογραφίες των άλλων.

Γράφει ο Νίκος Τινός
Σήμερα στα λιμάνια γίνεται το αδιαχώρητο.
Βαλίτσες, καπέλα, παιδιά, σκυλιά, ψυγειάκια, σακίδια και άνθρωποι που τρέχουν προς το πλοίο λες και, αν φύγει χωρίς αυτούς, καταργείται ο Αύγουστος.
Περισσότεροι από 56.000 ταξιδιώτες αναμένεται να αναχωρήσουν μέσα σε μία ημέρα από τα λιμάνια της Αττικής.
Και κάπου εκεί βγαίνει το καθιερωμένο καλοκαιρινό συμπέρασμα:
«Έφυγαν όλοι».
Όχι ακριβώς.
Γιατί την ίδια στιγμή, έρευνα του ΙΕΛΚΑ για το καλοκαίρι του 2026 έδειξε ότι ένας στους δύο Έλληνες δεν προγραμματίζει καθόλου διακοπές.
Και κάπως έτσι έχουμε καταφέρει να είμαστε ταυτόχρονα η χώρα όπου «δεν έμεινε άνθρωπος στην Αθήνα» και η χώρα όπου ο μισός πληθυσμός δεν πάει πουθενά.
Ελληνική στατιστική αρμονία.
Η αλήθεια είναι ότι ο Αύγουστος έχει πάντα έναν τρόπο να κρύβει όσους μένουν πίσω.
Η τηλεόραση δείχνει το λιμάνι.
Δεν δείχνει τον άνθρωπο που κάθεται στο μπαλκόνι του.
Δείχνει τις ουρές στο πλοίο.
Δεν δείχνει εκείνον που άνοιξε τις τιμές των ακτοπλοϊκών, τις ξανακοίταξε μήπως διάβασε λάθος και τελικά έκλεισε το κινητό.
Δείχνει την Πάρο, τη Νάξο και τη Σαντορίνη.
Δεν δείχνει το ταξίδι «σαλόνι – κουζίνα – μπαλκόνι», με all inclusive το καρπούζι από το σούπερ μάρκετ.
Γιατί οι διακοπές έχουν αλλάξει.
Κάποτε η βασική ερώτηση ήταν:
«Πού θα πάτε φέτος;»
Τώρα προηγείται μια μικρή οικονομική μελέτη.
Πόσο κάνει το δωμάτιο;
Πόσο κάνει το πλοίο;
Θα πάρουμε αυτοκίνητο;
Πόσο έχει η βενζίνη;
Πόσο θα φάμε έξω;
Μήπως να πάμε τέσσερις μέρες αντί για επτά;
Μήπως τρεις;
Μήπως να πάμε στο χωριό;
Μήπως τελικά είναι υπέροχο το σπίτι μας και τόσα χρόνια δεν το είχαμε εκτιμήσει;
Το τελευταίο στάδιο ονομάζεται «οικονομικός ρομαντισμός».
Η ίδια έρευνα δείχνει και κάτι ακόμη χαρακτηριστικό: όσοι τελικά πάνε διακοπές προσπαθούν να περιορίσουν τα έξοδα. Περισσότερο μαγείρεμα, περισσότερες αγορές από σούπερ μάρκετ, μικρότερη κατανάλωση.
Δηλαδή πήγαμε διακοπές για να ξεκουραστούμε και πήραμε μαζί και την κουζίνα.
Η ελληνική οικογένεια απέκτησε πλέον νέο τουριστικό πακέτο:
bed, breakfast και τάπερ.
Κι όμως, η εικόνα των γεμάτων λιμανιών παραμένει αληθινή.
Υπάρχουν άνθρωποι που ταξιδεύουν. Υπάρχουν νησιά γεμάτα. Υπάρχει τουρισμός.
Απλώς δεν υπάρχει μόνο αυτή η Ελλάδα.
Υπάρχει και εκείνη που δουλεύει τον Αύγουστο.
Εκείνη που δεν μπορεί.
Εκείνη που υπολόγισε τα έξοδα και είπε «άστο για του χρόνου».
Και ίσως αυτή να είναι η πιο ενδιαφέρουσα αντίφαση του φετινού καλοκαιριού.
Η χώρα συνεχίζει να έχει ανάγκη τις διακοπές, αλλά όλο και περισσότεροι χρειάζονται πρώτα… χρηματοδοτικό πρόγραμμα για να πάνε.
Οπότε, αν αυτές τις ημέρες κοιτάξετε τις εικόνες από τα λιμάνια και σκεφτείτε ότι «όλη η Ελλάδα έφυγε», θυμηθείτε ότι η κάμερα έχει ένα μικρό ελάττωμα:
δείχνει αυτούς που βρίσκονται μπροστά της.
Όχι εκείνους που δεν κατάφεραν ποτέ να φτάσουν μέχρι εκεί.
ΣΧΟΛΙΑ