Η οικογένεια βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών απαντήσεών του. Ευτυχία είναι οι στιγμές με τη σύζυγο και τις τρεις κόρες του, ενώ ο μεγαλύτερος φόβος του αφορά τα παιδιά του. Όταν καλείται να μιλήσει για όσα έχει μετανιώσει, αναφέρεται στον χρόνο που στέρησε από την οικογένειά του για άλλες υποχρεώσεις και επιδιώξεις.
Μιλά ακόμη για τον άνθρωπο που τον καθοδήγησε στα πρώτα του βήματα στη χειρουργική, τις μικρές απολαύσεις της καθημερινότητας και όσα θα ήθελε να αλλάξει στον εαυτό του. «Πολλές φορές με έχει φάει η αστική ευγένεια», σχολιάζει, αναφερόμενος και στις εμπειρίες του από την πολιτική.
Στο τέλος, η συζήτηση φτάνει στα «πικρά ποτήρια». Σε μια πρόσθετη ερώτηση για το τελευταίο που χρειάστηκε να καταπιεί, δηλώνει ότι αισθάνεται πως έχει σπιλωθεί και πως παλεύει καθημερινά να αντιστρέψει αυτή την εικόνα στην κοινωνία.




ΣΧΟΛΙΑ