Όλα ξεκίνησαν το 2013 στον Βόλο, όταν ο Αργύρης Λεπίδας και η Άννα Ντμιτρένκο ένωσαν τις δυνάμεις τους και την κοινή τους αγάπη για τα ζώα.
Η ιστορία του Αργύρη, μάλιστα, έχει μια ενδιαφέρουσα αφετηρία. Από μικρός ονειρευόταν να γίνει κτηνίατρος, να βρίσκεται στη φύση και να φροντίζει ζώα. Όταν οι Πανελλήνιες δεν του άνοιξαν αυτή την πόρτα, εκείνος δεν το έβαλε κάτω. Αναζήτησε εναλλακτικές, ανακάλυψε τα μαθήματα εκπαίδευσης σκύλων και, έχοντας από παιδί καθημερινή τριβή με σκύλους στην οικογένειά του, βρήκε τελικά τον δρόμο του.
Μαζί με την Άννα έστησαν μια ομάδα που έχει ως απόλυτο θεμέλιο έναν κανόνα: τον βαθύ σεβασμό στο ζώο.
Όπως συνηθίζουν να τονίζουν, «πρέπει πρώτα να καταλάβεις ότι έχεις απέναντί σου ένα ζώο και όχι έναν άνθρωπο», μαθαίνοντας να διαβάζεις τη δική του γλώσσα, τις αντιδράσεις και τις πραγματικές του ανάγκες.
Η φιλοσοφία της καθημερινότητας: Από το παιχνίδι στη συνεργασία
Το πρώτο και βασικότερο μέλημα της ομάδας είναι να καταλάβει ο άνθρωπος πώς λειτουργεί μαθησιακά ένας σκύλος. Να συνειδητοποιήσει, δηλαδή, το αυτονόητο: ότι πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται και μαθαίνει το ίδιο το ζώο.
Ταυτόχρονα, σημαντικό ρόλο για την ομάδα παίζουν η διαρκής εκπαίδευση και η συμμετοχή σε σεμινάρια, καθώς η γνώση γύρω από τη συμπεριφορά και την εκπαίδευση των σκύλων εξελίσσεται συνεχώς.
Η δουλειά τους απλώνεται σε ολόκληρη την καθημερινότητα: από τη βασική υπακοή και τη διόρθωση συμπεριφορών, όπως το υπερβολικό γάβγισμα, το τράβηγμα στο λουρί ή η επιθετικότητα, μέχρι τα αθλήματα.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Αργύρης Λεπίδας, «το Α και το Ω σε όλη αυτή τη διαδικασία, ιδανικά από την ηλικία των δύο μηνών, είναι η κοινωνικοποίηση. Αν έχουμε έναν κοινωνικό σκύλο, λύνουμε πολλά προβλήματα».
Ένας σκύλος που μαθαίνει από νωρίς να διαχειρίζεται τα ερεθίσματα του κόσμου γύρω του και παρουσιάζει στοιχεία κοινωνικότητας μπορεί να προσαρμοστεί ευκολότερα στη διαδικασία της εκπαίδευσης.
Στον πυρήνα της μεθόδου βρίσκεται μια απλή αρχή: ο σκύλος επαναλαμβάνει τη συμπεριφορά από την οποία κερδίζει κάτι. Η ομάδα απορρίπτει κατηγορηματικά τα ηλεκτρικά κολάρα και τις μεθόδους πίεσης, επενδύοντας στη λιχουδιά, στο παιχνίδι και στη θετική επιβράβευση.
Ακόμη και οι δραστηριότητες επιλέγονται με προσοχή, ώστε η μάθηση να χτίζεται μέσα από τη χαρά, τη συνεργασία και την επαφή με τον άνθρωπο.
Πέρα από τα βασικά: Όταν η συνεργασία γίνεται αποστολή
Πέρα από τα μαθήματα και τη διόρθωση συμπεριφοράς στο σπίτι, η ομάδα έχει εξελιχθεί και σε πιο απαιτητικά πεδία, όπως η έρευνα και η διάσωση. Εκεί τα πράγματα αποκτούν διαφορετικούς κανόνες και απαιτούν απόλυτη εξειδίκευση.
Το πρώτο διαχωριστικό είναι ξεκάθαρο: άλλο σκυλί εκπαιδεύεται για τον εντοπισμό ζωντανών ανθρώπων και άλλο για τον εντοπισμό νεκρών.
Όταν σημειώνεται μια εξαφάνιση σε ανοιχτά πεδία, δάση ή βουνοπλαγιές, στην πρώτη γραμμή μπαίνουν οι σκύλοι ανίχνευσης ζωντανών ανθρώπων. Εφόσον οι έρευνες δεν φέρουν αποτέλεσμα, μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν σκύλοι εκπαιδευμένοι στην ανίχνευση νεκρών, καθώς η οσμή του ανθρώπινου σώματος αλλάζει μετά τον θάνατο.
Οι συγκεκριμένοι σκύλοι, πάντως, δεν έχουν την ίδια αποστολή με εκείνους που επιχειρούν σε ερείπια μετά από σεισμούς, όπου τα δεδομένα και οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικά.
Όταν ο άνεμος γίνεται «οδηγός»
Το απόλυτο όπλο αυτών των σκύλων είναι η μύτη τους. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από μια σειρά παραγόντων, όπως η θερμοκρασία, η υγρασία και, κυρίως, η φορά του αέρα.
Σε μια επιχείρηση διάσωσης, ο χειριστής δεν κινείται στα τυφλά. Μελετά τη μορφολογία του εδάφους, υπολογίζει πώς κινείται ο αέρας και καθοδηγεί τον σκύλο έτσι ώστε η οσμή να φτάσει όσο το δυνατόν πιο καθαρά σε αυτόν.
ΣΧΟΛΙΑ