Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο! Γεμάτη εμφανίσεις η εβδομάδα, αγαπημένοι μου. Άλλος στη Μινέρβα, άλλος στα γήπεδα, άλλος στη Λάρισα και η Πρωτοψάλτη στο GTA. Καθένας με το κοινό του και όλοι με την αγωνία να ακουστούν. Εμείς, βέβαια, έχουμε και την κακή συνήθεια να κοιτάμε τι μένει πίσω από την εμφάνιση. Κι εκεί αρχίζουν συνήθως οι ξινίλες.

Να ξεκινήσουμε από τον Αχιλλέα και τους Ρομά, με τις κατεδαφίσεις παραπηγμάτων στη Νεάπολη να επανέρχονται στην επικαιρότητα και τον σχεδιασμό να παραπέμπει στο 2027. Φυσικά και θα τους στηρίξει ο Μπέος. Εσείς πέσατε από τα σύννεφα; Εγώ, πάντως, όταν βλέπω τέτοιες πολιτικές αγκαλιές, βάζω στον λογαριασμό και την κάλπη. Γιατί οι άνθρωποι έχουν προβλήματα, έχουν ανάγκες, έχουν και ψήφο. Και το τελευταίο δύσκολα πιστεύω ότι διαφεύγει από τον Αχιλλέα. Το ενδιαφέρον, λοιπόν, θα είναι να δούμε ποια λύση θα ακολουθήσει τη στήριξη. Πού θα μείνουν οι οικογένειες, τι ακριβώς προτείνεται και ποιος αναλαμβάνει να το κάνει. Εκεί φαίνεται η φροντίδα. Μέχρι τότε, επιτρέψτε μου να κρατάω και μια θέση για τον εκλογικό υπολογισμό. Αν δεν σας αρέσει, ξύδι!

Και μιας και πιάσαμε τις ψήφους, ήρθε και ο Νίκος Ανδρουλάκης στον Βόλο. Στη Μινέρβα, με συζήτηση για το δημογραφικό και τη στήριξη της οικογένειας. Ωραία όλα αυτά, αλλά πολιτικά, στα δικά μου μάτια, πέρασε και δεν ακούμπησε. Και να ακούς και για «λαοθάλασσα»! Παιδιά, λίγο έλεος με τις λέξεις. Εμένα η Μινέρβα μια συνηθισμένη Κυριακή πρωί μού φαίνεται πιο γεμάτη. Αν βαφτίζουμε κάθε κομματικό καφέ λαϊκό ξεσηκωμό, σε λίγο θα βλέπουμε ουρά για πεϊνιρλί και θα ανακοινώνουμε ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Νίκο μου, η δυναμική μιας επίσκεψης φαίνεται και στην κουβέντα που αφήνει στην πόλη αφού φύγεις. Εγώ αυτή την κουβέντα ακόμη την περιμένω. Για όσους, πάντως, είδαν τη Μινέρβα και νόμισαν ότι άνοιξε η κάλπη με αυτοδυναμία, ξύδι!

Την ώρα που στο ΠΑΣΟΚ μετράνε τη «λαοθάλασσα», ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος έχει πάρει σβάρνα τις κερκίδες. Μπάσκετ, ποδόσφαιρο, από το παρκέ στο χορτάρι και πάλι από την αρχή. Αλέξανδρε, με τέτοιο πρόγραμμα, σε λίγο θα χρειάζεσαι άνθρωπο να σου θυμίζει αν απόψε έχουμε ημίχρονο ή δεκάλεπτο. Εγώ, πάντως, ακόμη δεν έχω καταλάβει τι ομάδα είσαι. Τόσες παρουσίες, τόσα γήπεδα, κάπου έχω χάσει τη φανέλα. Στις δημόσιες σχέσεις, βέβαια, κάνεις πρωταθλητισμό. Να σου βγάλουμε ένα ενιαίο διαρκείας για όλες τις εξέδρες της Μαγνησίας, να τελειώνουμε και με τις μετακινήσεις. Αν η κοινοβουλευτική έδρα κρινόταν με παρουσιολόγιο στα γήπεδα, θα είχες εξασφαλίσει από νωρίς τα πλέι οφ. Ξύδι!

Στο γήπεδο, όμως, είχαμε και τον Χρήστο Μπουκώρο. Η Εθνική έπαιζε με τη Σερβία τη Δευτέρα στο Πανθεσσαλικό. Πήγε ο Χρήστος, είδε το παιχνίδι, ανέβασε και το σχετικό στόρι, να καταγραφεί η συμμετοχή. Γιατί στην εποχή μας μπορείς να χάσεις μια φάση, αλλά να χαθεί ολόκληρη εμφάνιση από τα κοινωνικά δίκτυα; Κρίμα είναι. Χρήστο μου, το στόρι κρατάει ένα εικοσιτετράωρο, η ανάγκη να σε θυμάται ο ψηφοφόρος όλο τον χρόνο. Θέλει κι αυτή την προπόνησή της. Με τον Μεϊκόπουλο να γυρίζει τα γήπεδα και τον Μπουκώρο να ανεβάζει Εθνική, στο τέλος θα χρειαστούμε και πολιτικό ρεπορτάζ από τα αποδυτήρια. Ξύδι!

Η Ζέττα, πάλι, κινήθηκε στο γνώριμο γήπεδο των ανακοινώσεων. Μας ενημέρωσε για την πρόσκληση δύο εξωτερικών συνεργατών για το πλήρωμα ασθενοφόρου στο Κέντρο Υγείας Βελεστίνου, με συμβάσεις 24 μηνών, και έδωσε τα εύσημα στην 5η ΥΠΕ. Ζέττα μου, να βρεθούν οι άνθρωποι, να καλυφθούν οι ανάγκες και πρώτοι εμείς θα χαρούμε. Αλλά αυτή η πολιτική ταχύτητα στα συγχαρητήρια είναι εντυπωσιακή. Η διαδικασία βρίσκεται στην πρόσκληση και τα εύσημα έχουν ήδη παραδοθεί. Μακάρι κάθε δημόσια υπηρεσία να κινείται με την ταχύτητα που κινείται η ανακοίνωση του πολιτικού γραφείου. Θα είχαμε λύσει πολλά. Προς το παρόν, ας φτάσουν και οι άνθρωποι στις βάρδιες για να αποκτήσει η ανακοίνωση το βάρος που της πρέπει. Ξύδι!

Λίγο παραπάνω, στη Λάρισα, ο Αντώνης Σαμαράς είχε συναντήσεις, χειραψίες και αρκετά να πει για τη σημερινή Νέα Δημοκρατία. Μίλησε για «σημιτική μετάλλαξη» της παράταξης, ενώ για το ενδεχόμενο νέου κόμματος κράτησε κλειστά τα χαρτιά του. Για το παλιό κόμμα, πάντως, είχε έτοιμη ολόκληρη διάγνωση. Αντώνη μου, θα το κάνεις τελικά το καινούργιο ή θα το συζητάμε μέχρι να παλιώσει κι αυτό; Γιατί ωραίες οι πολιτικές διεργασίες, αλλά κάποια στιγμή θέλουμε να μάθουμε αν βλέπουμε περιοδεία, προαναγγελία ή τη μεγαλύτερη αναμονή εγκαινίων στην ελληνική πολιτική. Μέχρι τότε, κάθε χειραψία θα περνάει από ανάλυση και κάθε καρέκλα θα θεωρείται πιθανή θέση στην ιδρυτική επιτροπή. Για όσους έχουν ήδη μοιράσει και αξιώματα, λίγο ξύδι μέχρι να εμφανιστεί το κόμμα.